Posts Tagged ‘5 days off’

Floating Points

Sunday, February 28th, 2010

Vorige maand verscheen There is Love in You, het redelijk geweldige vijfde album van Kieran Hebden onder de naam Four Tet. In het kader van promotie (en ook Dingen te Weten Komen, natuurlijk) hing hij aan de telefoon met Pitchfork om te vertellen hoe dat album tot stand was gekomen. Veel ervan wisten we al (die aanhoudende vierkwartsmaat op het album komt vooral door zijn dj-klus bij Plastic People) en sommige dingen waren nieuw: dat Pablo’s Heart daadwerkelijk gevormd wordt door een baby-hartslagje bij een ultrasound, opgenomen op een mobiele telefoon.

Hebden vertelde ook welke elektronische muziek hij zelf tof vindt: “This guy Floating Points is my other favorite new London producer at the moment.”

Nu wil het toeval dat net een single verscheen van de geweldige albumtrack Sing (hier het origineel), in een extended version, plus een remix van dat nummer door Floating Points. Laatstgenoemde gaat op de Lindstrøm-tour en maakt er een soort exotische space-techno van (ik weet echt even geen betere beschrijving, excuus) die je eigenlijk half slapend tot je moet nemen. Erg mooi, in ieder geval:

Komende woensdag staan zowel Four Tet als Floating Points de sterren van de hemel te spelen tijdens 5DaysOff te Amsterdam, op een avond waar verder ook nog Nosaj Thing, Flying Lotus en Martyn komen te spelen. Maar je kunt natuurlijk ook twee keer zoveel geld uitgeven voor een ongetwijfeld tegenvallende show van DOOM. Rappers, wat vragen ze toch een hoop geld.

Shy Child

Sunday, February 14th, 2010

http://evilmonito.com/wp-content/uploads/2009/11/shy-child_liquid-love_artwork.jpg

Goede liedjes gaan schrijven en goed gaan zingen, het is best een aardige zet van Shy Child. Het duo uit New York brak in 2007 door met een album vol ronkende synthesizerriffs en maniakaal gedrum, met daaroverheen Rapture-eske zang (lees: behoorlijk gekrijs). Dat is leuk voor een album, maar ook niet langer dan dat. Dus nu is er Liquid Love, waarop Nate Smith en Pete Cafarella ineens behoorlijk goede electropop blijken te kunnen maken. Spuuglelijke cover, dat wel.

Uitzondelijk goed is Criss Cross, dat met zeven minuten aan electronische handclaps, meerstemmige zang, beukende synthesizers en een rustpuntje halverwege (interviewfragment: “I used to be in bands, when I was a teenager, and I got a little fed up with that”) alles in zich heeft om een dansvloerklassieker van DFA-proporties te worden.

Maar goed, dat nummer kon je een tijdje terug al halen bij RCRDLBL, en de hele plaat is nu niet voor niks gelekt. Dus bij deze: verrassend conventionele, ja zelfs emotionele electropop: “They can try to take us apart, but we still hold on”. Je zou ‘m kunnen draaien op 80′s Verantwoord zonder al te veel mensen boos te maken, en dat is geen kritiek.


Live in Nederland: alleen op 5 Days Off, begin maart. Kaartjes zijn ongetwijfeld al uitverkocht.